Hyronimus 4: Hyronimus laat weten dat hij over ons waakt

/0 Reacties/in /door

Ik zoek weer contact met Hyronimus, vaak begin ik mijn dierengesprekken met een gesprek met Hyronimus en daarna praat ik met andere dieren. Hij brengt me soms ook in contact met andere dieren of stuurt andere dieren naar mij toe voor een gesprek. In ieder geval is Hyronimus altijd een inspirerende persoonlijkheid.

M: Daar ben ik weer, ben je beschikbaar voor een gesprek?
H: Altijd, nou heel soms komt het niet uit.
M: Mijn lief vraagt mij jou haar excuses aan te bieden, ze zegt dat ze waarschijnlijk onterecht bang voor je is geweest.
H: Dat doet me goed om te horen, ze heeft gelijk, voor mij hoeft ze niet bang te zijn, ik zal haar en haar pup nooit iets doen. Maar sommige soortgenoten zijn niet mals.
M: Fijn om te horen dat je je hier niet druk over maakt … (ik word onderbroken)
H: Ik denk dat ze het nodig had om vertrouwen in jou te krijgen dat deze gesprekken geen onzin zijn. Maar ze heeft gezien wat het gesprek heeft gedaan met mijn concurrent de muizenvanger. (Hij doelt hierbij op Tirza, die na ons gesprek geen muizen meer mee naar huis neemt en echt een hele andere poes is geworden). Maak je geen zorgen, er zijn dit jaar genoeg muizen voor ons allemaal, zoals ik ook aan mijn zoon heb laten zien. (Zie eerdere gesprek met Hyronimus 1)
H: Nogmaals, jouw vrouwtje kan met me praten, ze kan het en hoeft er niet bang voor te zijn.
M: Was je van de week druk, ik heb je niet gezien en nauwelijks gehoord?
H: Nee, het was een ontspannen week, wel af en toe erg nat, maar ik heb kunnen genieten van wat ik het liefste doe: zweven op de luchtstromen en heel goed alles in de gaten houden. Ik heb ook gezien hoe mensen probeerden bij het witte huis tegenover jullie binnen te komen. (Er was een poging tot inbraak bij onze overburen). Maar maak je geen zorgen over jullie huis, ze weten nog niet van jullie huis en als ik het ontdek zal ik waarschuwen, moet je vrouwtje niet bang voor me zijn. Anderen, vreemden moeten dat wel zijn.
M: Geef je daarmee aan dat je over ons waakt?
H: Ja, dat had ik al gezegd, ook als jij er niet bent.

M: Geef je daarmee aan dat je over ons waakt?
H: Ja, dat had ik al gezegd, ook als jij er niet bent.

M: Wat geweldig van je.
H: Begin nou niet over schatje want dat ben ik niet, heb je mijn blik weleens goed gezien? Daar valt niet mee te spotten. (Hij vangt een gedachte van mij die ik niet heb uitgesproken, maar ook na mijn gesprek met Leeuw dacht ik wat een schatje en daar werd ik door Leeuw ook meteen op aangesproken en op gecorrigeerd. Het blijven wel in het wild levende dieren.) Maar wij hebben elkaar nodig en daarom zijn wij verbonden en kunnen we nu eindelijk praten.
M: Je bedoelt dat we al langer verbonden zijn?
H: Ja, jij en ook je vrouwtje, zijn al langer verbonden met ons, ik vertegenwoordig de familie (buizerds) waar jullie mee verbonden zijn.
M: Hoe weet je dat?
H: Omdat ik, maar jij ook, verbonden ben met het Grote Bewustzijn. Dat zijn we natuurlijk allemaal, maar niet veel zijn daar bewust mee verbonden. Jij ook niet, maar je vrouwtje wel als ze het durft toe te laten.
M: Wat mooi, heb je me nog meer te vertellen?
H: Ja, die koe waar je mee wilt praten is wat lastig, probeer het maar, maar als je er niets uit krijgt, kan ik je wel helpen aan een andere koe, die goed kan praten. (Ik had me voorgenomen om vandaag ook met een koe te gaan praten en heb een mooie foto van een koe gereed gelegd voor een gesprek.)
M: Dank je wel, daar kom ik misschien op terug.
H: Graag gedaan en ga weer wat meer wandelen!

gesprek 190804

Tirza 6: Tirza klaagt over het bruine monster

/0 Reacties/in /door

Dit gesprek stamt nog uit de begintijd dat we net Kaila in huis hadden en Tirza het er maar moeilijk mee had.

Tirza wil praten en gaat meteen los.
T: Ja, ik wil graag mijn zegje doen, dat bruine monster waar jullie zo gek mee zijn, is best erg opdringerig. Je zegt wel dat ze me niets doet, maar daar lijkt het niet op. Ze springt steeds op me af en ze heeft hele grote poten.
M: Die grote poten begrijp ik, maar er zit geen kwaad in, ze zal je nooit bijten, maar ze is nog wel wild, dat komt omdat ze je spannend vindt. Je kunt haar met jouw arsenaal aan opties: grommen, blazen, omdraaien, aankijken, dikke staart, gemakkelijk de baas, dat vindt ze spannend.
T: Maar ik niet. Ik wil gewoon door het huis kunnen lopen, zonder dat monster achter me aan.
M: Dat proberen we ook voor je en heel goed dat je steeds naar binnen komt en je niet laat weerhouden.
T: Dat klopt, maar ook in de tuin laat ze me niet met rust, zodat ik muizen verder in het bos moet zoeken. En die spelen niet gezellig.
M: Je bedoelt die kun je niet zo gemakkelijk vangen?
T: Eigenlijk bedoel ik dat niet, ze verstoppen zich en laten zich daarna niet meer zien, dus helemaal niet spelen samen, ze spelen niet.
M: Dat moet saai zijn.
T: Dat is het ook, ik moet nu gaan jagen en dat kan ik ook goed, maar dat kost meer tijd en lukt niet altijd.
M: Dus je eet minder muizen en wilt van ons meer vlees krijgen?
T: Als dat zou kunnen …
M: Wil je nog wat kwijt?
T: Ik wil dat jullie zorgen voor een veilige thuisplek voor mij.
M: Maar dat doen we!
T: Maar het monster kan te dichtbij komen.
M: Ze zit voorlopig zolang ze nog pup is iedere nacht in de bench opgesloten, dan kun je helemaal vrij door het huis lopen en je kunt ook op bed liggen bij ons.
T: Ja, maar jij stuurt me dan weg …
M: Ja, als je probeert de hele nacht op me te liggen dan stuur ik je weg, maar je mag best tegen me aan liggen, alleen niet op me. En bij mijn partner kun je altijd terecht.
T: Dat is waar, nou tot de volgende keer, ik vind de gesprekken wel leuk worden.

gesprek 100915

In vorm

/0 Reacties/in /door

Een half uur voor een klant me belt voor een gesprek met haar kat kom ik thuis en zie dat er een touw van het schip geknapt is. Ik ga druk bezig om het touw te vervangen en uitermate tevreden met mezelf zit ik twee minuten voor de afgesproken tijd klaar.

Als ik contact wil maken met het dier hoor ik een oorverdovende stilte.

Als ik contact wil maken met het dier hoor ik een oorverdovende stilte.

‘Hmm, raar,’ zeg ik tegen de vrouw, ‘ik weet dat hij me hoort en dat we verbinding hebben, maar hij laat niks horen of zien.’ Ik bekijk het nog eens en hoor dan: ‘Kom eerst maar es tot jezelf.’ Hoezo tot mezelf komen? sputter ik meteen. Tot ik merk dat ik nog vol adrenaline zit en dat m’n spieren nog letterlijk natrillen van de grote inspanning.

We spreken af dat ik eerst een half uurtje ga liggen.

Daarna maak ik weer contact met de kat en het lieve dier zit me in alle rust aan te kijken, te wachten tot ik zelf een conclusie trek. Wat wil je toch? denk ik. Ik ga even helemaal met de aandacht naar mezelf en merk dat allebei m’n armen en benen schrijnen en branden van de brandnetels en bramendoornen waar ik me doorheen had moeten werken.

‘Het gaat ‘m vandaag niet worden,’ zeg ik tegen de vrouw en we spreken af voor de volgende dag.

Dat gesprek gaat als een tierelier. Het katje blijkt een enorm gevoelig dier te zijn die veel aan de mensen wil geven. De aandacht die hij voor mij had kan ik dan ook helemaal plaatsen. En het dier drukte mij weer eens op het feit dat ik zelf lichamelijk altijd goed in vorm moet zijn om dit uiterst delicate werk te kunnen doen.

Opscheppende specht vraagt aandacht

/0 Reacties/in /door

Terwijl ik in ‘meditatie’ ging om met dieren te praten, kwam er een middelste bonte specht langs, waar ik het volgende gesprek mee had.

M: Dag specht, ik hoorde je de aandacht trekken, kunnen we even praten? Ik ben … Wat ben je voor specht?
S: Zo een met een rode kuif en hier en daar gekleurde veren. (Ik maak hieruit op dat het vermoedelijk om een Middelste Bonte Specht gaat, zie foto.)
M: Geniet je van je leven?
S: Ja, nu heel erg, er zit overal leven in en ik heb een overvloed aan eten beschikbaar, dat is genieten.
M: Heb je een gezin?
S: Nee, ik ben alleen en wij zijn niet als gezin bij elkaar. Dat doen we tijdelijk als er eieren en kleintjes komen, dan zijn we even samen.
M: De rest van het jaar niet?
S: Nee, maar je bent nooit alleen want er zijn vele spechten hier in het bos.
M: Wil je nog iets zeggen?
S: Geen idee, wat wil je nog horen?
M: Hoe oud ben je?
S: Dat is niet interessant, misschien ben ik wel meer dan honderd of duizend jaar, maar ik loop tegen het einde van dit leven.
M: Zo oud, dan tel je meerdere levens mee.
S: Ja natuurlijk, doe jij dat niet?
M: Nee, want wij weten onze vroegere levens niet.
S: Wat een armoe, wij nemen die mee.
M: OK, dank je wel voor dit gesprek.

gesprek 190831

Tirza 5: Een ernstig gesprek over muizen

/0 Reacties/in /door

Dit gesprek stamt nog uit mijn begintijd van het oefenen van dierengesprekken. Het is zondagmiddag en tijd voor mijn wekelijkse oefening in dierengesprekken.

M: Tirza, wil je nu wel met me praten? (Tirza heeft de hele week niet met me willen praten)
T: Ja, maar niet over muizen.
M: Waar wil je wel over praten?
T: Jasper, ik mis hem, maar voel hem wel af en toe in de tuin, daar is hij het liefst. (Jasper is onze enige tijd geleden overleden hond)
M: Hoe voelt dat?
T: Tja …, bekend en onbekend, hij is er wel en niet. Hij likt me niet meer als ik mijn staart om zijn neus krul en dat voelt wel als een gemis. Soms gaat hij nu met me mee het bos in en kijkt hij hoe ik muizen vang en dat is leuk.
M: Dat je muizen vangt is OK, je mag ze ook opeten van mij.
T: Wat zeur je dan over muizen?
M: Ik wil je laten weten dat we je niet veroordelen omdat je muizen vangt en opeet.
T: Wat is dan je probleem?
M: Dat je muizen mee naar binnen neemt en ze dan loslaat.
T: Wil je niet af en toe een blijk van waardering?
M: Ja graag, maar het is genoeg als je komt en ons een kopje geeft en op schoot komt liggen.
T: Wat is je probleem met muizen?
M: Dat je ze in huis brengt en daar loslaat dan moet ik muizen gaan vangen en … (Tirza onderbreekt me)
T: Dat doen we dan toch samen en dat is toch leuk?
M: Ik begin te oud te worden om op mijn knieën te liggen en muizen te vangen, dus doe ik het niet meer. En dan gaat die muis in huis dood en stinkt het als hel en dat willen we niet meer. (Ze heeft heel goed door dat ik bedoel dat we dat niet kunnen hebben als er kijkers komen in ons huis)

Ik wil je laten weten dat we je niet veroordelen omdat je muizen vangt en opeet

T: Dan blijven die vreemde mensen toch mooi weg die steeds zo raar naar het huis kijken.
M: Maar het is goed als er mensen naar het huis komen kijken.
T: Ik vind van niet.
M: Tirza, kunnen we een afspraak maken? Je wilt toch zo graag vrij in en uitlopen? Als we het poezenluikje weer open maken, zodat je er zelf in en uit kunt, neem je dan geen muizen meer mee?
T: Ik ben niet zo dol op dat luikje, dat geeft me altijd een klap na.
M: Tirza, kunnen we afspreken dat je geen muizen meer mee neemt naar huis?
T: Als jij dat luikje zodanig maakt dat het mij geen klappen meer geeft, zal ik beloven mijn best te doen.
M: Ik geef je het vertrouwen en laat ook de deuren open staan, maar geen muizen meer in huis!
T: En als ik het een keer vergeet?
M: Dan gaat alles weer dicht.
T: Wat ben jij streng.
M: Dat is nodig want die muizen in huis geven veel overlast.
T: Nou ik zal mijn best doen.
M: Heb je nog wat te zeggen voor we stoppen?
T: Even denken, nee … dag.
M: Zie je dat we toch over muizen konden praten.
T: Ja, maar ik dacht dat ik niet meer op muizen zou mogen jagen sinds je zo streng bent geworden (ze bedoelt veganist na mijn gesprek met Leeuw)

Tirza 4: Mijn eerste gesprek met Tirza

/1 Reactie/in /door

Dit is een gesprek met Tirza van langer terug, mijn eerste gesprek met haar en voor mij een oefening van hoe dit werkt met dierengesprekken. Tirza is wat verward en snapt het systeem van praten met elkaar niet.

M: Lieve Tirza, het is mogelijk op deze wijze met elkaar te praten, vind jij dat goed?
T: aarzelend ja, ja …
M: Wees gerust, je mag gewoon op je stoel blijven liggen, zo kunnen we praten, je hoeft niet naar me toe te komen.
T: Ja, ik mis Jasper ook heel erg, hij is er wel, maar ook weer niet, ik kan hem niet zien en ruiken, maar wel voelen en dat snap ik niet, hoewel ik het wel accepteer. (Jasper is onze onlangs overleden hond, we missen hem allemaal heel erg)
M: Helpt het dat ik je laat zien dat het stoffelijk deel van Jasper dood is gegaan, niet opgegeten, maar door ziekte dood en dat we hem hebben begraven?
T: Sorry dat ik tussendoor kwam met dat opeten, honden gaan dus zo niet dood. (Tirza denkt dat dood gaan gebeurt omdat je wordt opgegeten door een ander dier)
M: Nee, het was verkeerd in zijn hersenen en toen kon hij niet meer lopen en was hij erg angstig en de dood was een bevrijding voor hem. Nu kan hij veel meer doen en makkelijker bij ons zijn, maar hij gaat ook naar zijn eigen plekjes toe, daarom voel je hem soms wel en soms niet.
M: Kunnen we al over de muizen praten?
T: Nee nog niet, ik wil deze ‘dood’ eerst begrijpen, je hebt me voor nu voldoende verteld, ik ga weer slapen.
M: Dank je wel voor het gesprek.
T: Prima tot de volgende keer.

Steun uit onverwachte hoek

/2 Reacties/in /door

Soms komt steun uit onverwachte hoek.
Op een middag zat ik op de schommelbank buiten en ik was ongelooflijk verdrietig en bezorgd.
Twee dagen geleden was onze kleinzoon geboren en er waren forse complicaties.
Hij lag met zijn ouders in het Academisch Ziekenhuis. Zwaar gesedeerd en onder de pijnstilling, continu bewaakt door machines en een verpleegkundige. Er zaten acht slangen in zijn lijfje en zijn ouders mochten hem niet aanraken. Zijn ademhaling was giga snel.
Maar, hadden de doctoren gezegd, hij was nu buiten levensgevaar.
Daar zat ik als oma. Ik kon niks doen. De kersverse ouders moesten alles doorstaan en wij konden helemaal niks.
Het deed zo’n pijn … ik kromp steeds in elkaar terwijl de tranen maar bleven stromen.

Opeens ging er een buizerd tegenover me zitten. Hij zat op een veel te dunne tak en wiebelde gevaarlijk heen en weer.
Ik zag het zonder het echt waar te nemen maar het schoot wel door me heen dat daar nooit een buizerd zit.
Hij bleef maar op die veel te dunne wiebel tak zitten, wat hem duidelijk moeite kostte.
Raar beest, dacht ik.
Tot ik hem es goed ging bekijken en inzag dat het toch wel heel uitzonderlijk was dat hij juist daar zat en bleef zitten.
´Heb je me soms wat te vertellen?’ vroeg ik hem.
Toen hoorde ik luid en duidelijk: ‘Iedereen komt op zijn eigen manier uit z’n ei.’
En vervolgens vloog hij weg.

Zo! Die kwam binnen! Ik realiseerde me dat hij gelijk had. Wie was ik om te bepalen wat wel en niet goed was?
Het gaf zoveel lucht om in te zien dat dit jochie, samen met zijn ouders, zijn eigen weg heeft te gaan in dit leven.
En ja, wij kunnen niks anders dan er voor hen zijn, ze bijstaan waar mogelijk.
De volgende dag zat ik buiten voor mijn praktijk. Een vriend die nooit die route rijdt, reed nu langs en stopte.
‘Ah, aan de sigaar, zie ik. Zo ken ik je: als het moeilijk is, dan steek je een sigaar op.’
We praatten over de situatie en hij vroeg: ‘En? Hebben de dieren je al geholpen?’
‘Natuurlijk,’ antwoordde ik en ik vertelde hem het ene zinnetje.

NB: Het is helemaal goed gekomen met het kind, dat nu op het moment van het schrijven van dit blog bijna 10 maanden oud is.

Wendy 1

/0 Reacties/in /door

Een vriendin van mijn dochter heeft al heel lang een paard, Wendy, die al jaren in een paarden rusthuis wordt verzorgd. Maar ze is de afgelopen tijd vermagerd en heeft nu een oogontsteking die niet over wil gaan. De vraag is of het nu tijd is om haar te laten inslapen. Het is augustus en mooi weer.

M: Dag Wendy, ken je me nog? Ik ben ….
Je verzorger wil graag wat dingen van je weten, mag ik je deze vragen stellen?
W: Dat is goed.
M: Hoe voel jij je nu?
W: Heel moe, mijn lijf doet op sommige plaatsen pijn, maar ik ben J. heel erg dankbaar dat ik hier mijn oude dag mag doorbrengen.
M: Heb je nog wel zin om te leven?
W: Soms wel, soms niet, de dagen verschillen.
M: Heb je erge last van je oog?
W: Ja, dat is heel lastig en het kriebelt steeds, daar moet ik veel aan denken en dan terug kriebelen.
M: Denk je dat je eraan toe bent om naar de grote grazige weide te gaan?
W: Bedoel je dood?
M: Ja, maar na de dood ga je toch naar de grote grazige weide?
W: Dat weet ik wel en dat lijkt me ook wel mooi.
M: Ik hoor een maar …
W: Ik weet niet of ik nu al dood wil, het is soms wel zwaar, maar dan zijn er weer mooie dagen.
M: Zeg je dat je nu nog niet dood wilt en overgaan, maar tegen de winter misschien wel?
W: Ik kan daarin niet echt kiezen, ik weet het niet. Buiten vind ik het vaak wel leuk, binnen vind ik saai, niets te beleven. Als ik alleen binnen zou moeten blijven, zou ik veel minder vinden. Maar ik zal te allen tijde een beslissing van J. volledig accepteren, ze is zo goed voor me geweest altijd. Wil je dat tegen haar zeggen? En ik laat de keuze aan haar.
M: Ik zal het tegen J. zeggen! Dag lieverd.

Wordt vervolgd.

De muis die het niet redde

/0 Reacties/in /door

Ik verbaas me erover dat de dieren continue om me heen zijn en dat ik er eigenlijk helemaal niet apart voor moet gaan zitten om gesprekken te voeren. Nadeel van dit is dat ik natuurlijk geen aantekeningen kan maken en dat het vluchtige gesprekken zijn, maar het contact maken is eenvoudig. Ik loop in het bos en denk aan de muis die Tirza voor ons op de vensterbank had achtergelaten toen ik haar midden in de nacht binnen liet.

M: Muis vond je het niet erg om te sterven?

m: De kat won, ik had pech.

En zo accepteert de muis dat hij het niet heeft overleefd. Ze vond het best een eerlijke strijd. 

Hyronimus 3: Hyronimus wil weer praten

/0 Reacties/in /door

De buizerd laat me de hele dag weten dat hij er is en wil praten. Gisteren heb ik de buizerd zien vechten met een andere buizerd op het grasveld. Ik heb het niet goed gezien, de andere vloog onmiddellijk weg nadat hij mij achter de ramen zag. Dus het is maar een flits geweest van een gevecht. Maar ik ben er erg van geschrokken en heb het gevoel overgehouden dat hem wat mankeert.

B: Waarom heb je zolang gewacht, je begreep toch dat ik wilde praten?
M: Ja dat begreep ik, maar ik was druk aan het werk, maar nu zit ik klaar.
B: Ik zag dat je gisteren gezien hebt dat ik ruzie had, ben je erg geschrokken?
M: Ja, we schrokken erg en maakten ons zorgen.
B: Had je eerder moeten praten, er was niets aan de hand. De kinderen zijn al een tijdje uitgevlogen en we wennen ze nu dat ze zelf moeten jagen en eten, dat gaat ze niet altijd gemakkelijk af en dan komen ze weer bij mij dat ze eten willen en deze was heftig, maar ik heb hem mijn rug toegekeerd, zodat hij begreep dat hij niets meer zou krijgen en daar was hij boos over.
M: Dat heb ik totaal niet begrepen. Ik maakte me zorgen dat je gewond was en dat je op de grond in de struiken moest overnachten. Ik ben zelfs in de tuin naar je op zoek gegaan.
B: Je had het me gewoon kunnen vragen.
M: Maar ik ben onzeker over onze gesprekken en weet niet of het echt is en daarom durf ik niet zomaar te praten en wil ik eerst de juiste rust om me heen maken, zoals nu. (Ik ben weer speciaal in mijn werkkamer gaan zitten voor dit gesprek)
B: Dat is mooi maar volgens mij kunnen wij op ieder moment van de dag praten, ook als je druk bent, je moet alleen even alles loslaten.
M: Mijn vrouw vraagt of je een naam wilt krijgen, zodat we weten met wie we praten.
B: Je praat toch alleen met mij, dus dat is niet moeilijk; maar als je me graag een naam geeft doe dan maar.
M: Mat vind jij een leuke naam?
B: Hyronimus
M: Dat klinkt ouderwets en ook wel deftig.
B: Vind je hem niet mooi?
M: Moet er wel even aan wennen, maar hij is zeker mooi.
M: Heb je nog wat te vertellen?
B: Je mag best eerder reageren, ik heb vandaag lang op je gewacht, tot ziens.

Ik heb opgezocht wat Hieronimus of Hyronimus betekent: Hieronymus is een Latijnse jongensnaam. Het betekent `heilige naam`.