Kaila 2: Kennismaking met de poes

Kaila is nu een goede week bij ons en ze begint een beetje te wennen en nu begint ze zich af te vragen wie die kat is in huis.

M: Kunnen we praten?
K: Graag.
M: Jij bent een echte knuffelhond, nietwaar?
K: Ja dat vind ik fijn.
M: Was jij de eerste dagen zo lastig omdat je naar huis terug gebracht wilde worden?
K: Ik schaam me ervoor, maar het is zo.
M: En wil je nu nog terug?
K: Nee, ik vind het leuk hier, jullie zijn hele fijne mensen en die ijs‐poes sloop ik nog wel een keer.
M: Die ijs‐poes is Tirza en die hoort bij ons en die ga je niet slopen, je moet juist heel aardig voor haar zijn.
K: Dat ben ik ook en met slopen bedoel ik dat ik het ijs om haar heen ga slopen zodat ze gewoon aardig kan zijn.
M: Denk je niet dat ze ijzig doet omdat jij zo wild doet en dat ze dat niet leuk vindt?
K: Is dat zo? Wil ze dan niet spelen?
M: Nee, ze wil niet spelen, het is een dame op leeftijd, die spelen niet meer. Dus als je kennis wilt maken, moet je stil blijven liggen en dan komt ze voorzichtig aan je ruiken.
K: Ik weet niet of ik dat kan.
M: Iets heel anders. Je neemt te weinig rust en als je ligt dan blijf je alert, waardoor je te weinig slaap krijgt. We gaan je dus overdag af en toe in de bench doen zodat je even echt kunt slapen.
K: Dat vind ik niet leuk, dan ga ik herrie maken.
M: Dat is niet verstandig, want het moet wel gebeuren. Denk maar aan toen je bij ons kwam, dat vond je in het begin ook niet leuk, maar nu wel. Dat gaat met de bench ook gebeuren. Opsluiten vind je in het begin niet leuk, maar je kunt als je het accepteert wel even heerlijk ontspannen en slapen en dat doet je goed.
K: Ik kan me dat niet voorstellen, maar zal het proberen, niet meteen accepteren.
M: Het werkt veel beter als je het wel wilt accepteren.
K: We zien wel.
M: Wil je nog wat zeggen?
K: Eigenlijk wil ik die bench deur niet dicht hebben.
M: Het is noodzakelijk en na verloop van tijd ga je het fijn vinden.
K: Zal wel …