Kaila en Bodan – samen op vakantie

Wij zijn een weekje op de Waddeneilanden geweest en hebben genoten van onze vakantie aan het strand. Meestal zijn we met z’n drieën, nu waren we met onze zoon erbij en hun hond Bodan, een kleine Golden Doodle. Hoe hebben onze dieren dit ervaren?

M: Hoi Kaila en Bodan, ik zou jullie willen vragen hoe dat bevallen is deze vakantie en zo een hele week samen te zijn?
K: Mag ik eerst reageren? Per slot was het mijn huis en zijn het mijn mensen die de gastgevers waren.
M: Ga je gang, maar je zet de toon wel meteen.
K: Dat is duidelijk. Ik vind Bodan voor een tijdje best wel gezellig, maar ze is natuurlijk nog een jonge hond en wil soms wel een beetje te veel spelen, terwijl ik rust wil hebben. Dat kan botsen. En om nu te zeggen dat ze zo gezellig is, weet ik niet. Ze neemt graag mijn plaats op de bank tussen jullie in en dan trek in me terug. En ze gedraagt zich achterlijk als er iemand de deur uit gaat. Dat is een beetje raar, en nu klinkt het alsof ik heel negatief ben, maar dat is niet zo. Ik moest er natuurlijk aan wennen dat ik niet de enige hond was en ik was even bang dat ze zou blijven. Maar gelukkig maakte je me duidelijk dat ze weer zou vertrekken. Ik vind het wel gezellig als ze af en toe logeert en we kunnen best prima samen wandelen, hoewel zij zich geheel anders gedraagt dan ik gewend ben.
M: En Bodan, hoe heb jij het ervaren?
B: Ik moet nog wel wennen aan deze manier van communiceren. Ik ben gewend dat via lichaamstaal te doen, maar jij komt echt in mijn hoofd. Dat is wennen en ik kom ook in jouw hoofd.
Kaila is wel een beetje streng, maar ik heb wel genoten. Belangrijk voor mij was dat mijn mens mee was, want zonder hem had ik wel getwijfeld. Maar spelen op het strand en rennen door de golven vond ik geweldig. En ook gewoon bij jullie zijn was fijn, Kaila was niet altijd even vriendelijk, want ze zag me in het begin als een indringer, die ik niet ben.
K: Ja, dat snap ik, ik geniet ook altijd erg aan het strand en zo door het water te stampen en wat ik ook heel geweldig vond is dat de kleine kindjes met hun ouders er ook waren (Dochter met man en twee meisjes van 4 en 7 jaar hadden een eigen plekje iets verder op op het eiland). Waar ik ook erg van genoten heb was dat zoon er de hele tijd was, ik zie hem niet zo veel meer, maar hij blijft wel een belangrijk mens voor mij en onderdeel van de familie.
M: Denk je dat dit voor herhaling vatbaar is?
K: Jazeker, Bodan leert zich best wel goed aan te passen en dat ze af en toe gek doet kan ik wel mee leven. Ze kan een gezellig maatje zijn.
B: Voor mij zelfs heel graag. Ik heb genoten en dit soort activiteiten vind ik geweldig.
M: Dank jullie voor jullie gesprekken. Wil iemand nog iets kwijt?
(En het blijft stil om me heen, dan komt er nog een nabrander van Kaila)
K: Ik hou wel van haar, als een klein zusje die heel lief en soms heel irritant kan zijn.

250618