Boji: de ov hond van Istanbul

M: Dag Boji, mag ik met je praten?
B: (verrast) Wie wil er op deze manier met me praten?
M: Ik ben Eddy en ben een dieren verwoorder, dat wil zeggen dat ik met dieren probeer te praten om beweegredenen van dieren te leren begrijpen waarom jullie dingen doen zoals jullie doen. In jouw geval waarom je met het openbaar vervoer reist naar allerlei plekken? Als je me dan dingen wilt vertellen, schrijf ik dat op en publiceer ik dat op een website waar allerlei mooie en interessante dierenverhalen op staan. Zodat andere mensen kunnen begrijpen waarom jullie dieren zo doen.
B: Dat klinkt interessant. Wat mij betreft OK. Ik ben alleen een hele andere communicatie met mensen gewend. Ze spreken talen tegen mij en jij doet dat niet, jij zit in mijn hoofd of misschien wel in mijn ziel. En zo communiceren wij met elkaar, dat is echt heel anders dan gewoon met mensen. Maar dit is wel zo duidelijk. Ik begrijp je volkomen en jij kunt mij ook begrijpen want dat kan ik zien. Dus kom maar op met je vragen. Leuk.
M: Jij bent wereldnieuws geworden omdat iemand publiceerde over jou, terwijl je dagelijks met de metro, tram, bus of boot door Istanbul reist. Hoe ben je ooit op het idee gekomen om met het openbaar vervoer te reizen?

Boji in de metro in Istanbul

B: Dat was eenvoudig. Ik ben opgegroeid bij mensen die mij regelmatig meenamen in het ov. Zo leerde ik te reizen met de tram en metro en later ook de bus en de boot.
M: Heb je een specifieke baas of mens dat voor je zorgt?
B: Dat had ik vroeger wel, maar die zijn vertrokken en ik ben gebleven en heb enkele straten waar ik woon. Dat zijn verschillende straten op verschillende plekken in de stad en daar zijn mensen die me eten geven en me af en toe borstelen en lief voor me zijn. Het grappige is dat dit op verschillende plekken is, en die mensen weten dat niet van elkaar. Ik ben duidelijk geen zwerfhond in de zin zoals jullie straathonden typeren, maar ik heb ook geen echt huis, daarom zeg ik dat ik in verschillende straten woon. Het klinkt wat vreemd, ik woon in straten waar mensen lief voor me zijn en me deels verzorgen, maar ik hoor niet bij een persoon of enkele personen en dan zouden jullie zeggen dat ik een straathond ben, maar dat is dus niet zo.
M: Dus je hebt van mensen geleerd hoe je met het ov moet omgaan en hoe heb je dan geleerd waar je moet uitstappen en overstappen en hoe weet je welke lijn je moet hebben.
B: Dat is niet zo moeilijk, als je bijna de hele dag met het ov reist weet je al gauw waar welke lijn heen gaat. En doordat ik soms gewoon met mensen meeloop leer ik dan waar ik moet uitstappen en waar ik een andere tram of bus moet nemen. Trouwens ik neem liever niet de bus, die is een beetje krapjes en dan beginnen mensen wat te dringen en kan ik weleens geschopt worden, meestal niet expres, maar soms ook wel. Dus reis ik ook liever in de tijden dat het niet erg druk is, zodat ik mijn eigen ruimte heb om te zitten of liggen. En Istanbul is een erg grote stad, dus als ik gewoon er even uit wil, neem ik de boot naar de andere kant, kan ik heerlijk even uitwaaien en genieten van de frisse lucht op het water, want in de stad ontbreekt die veelal wel.
M: Je hebt alles wat je nu doet gewoon geleerd door het te doen?
B: Ja, zoals ik al zei, als je de hele dag de tijd hebt om te reizen leer je al snel hoe alles in elkaar zit en ik vertrek ’s ochtends vanuit mijn overnachtingsstraat met het ov om ergens heen te gaan. Dat bedenk ik niet van te voren, maar ik neem gewoon een tram of metro en dan bepaal ik waar ik eigenlijk heen wil. Dat is niet altijd een vooraf bepaald doel, het kan ook zomaar gewoon wat reizen zijn, je weet wel voor de lol. Jullie mensen gaan op terrasjes zitten om naar andere mensen te kijken. Ik ga in het ov zitten en kijk naar mensen, daar kan ik van genieten. En doordat ik gelukkig een grote hond ben, heb ik geen last van mensen die me even opzij schoppen of me mee willen nemen. Nee, daar houd ik weer niet van. Ik kan soms wel even met mensen meelopen en ik kan ook begrijpen wanneer ze goede bedoelingen hebben of juist niet, dan loop ik namelijk niet mee en loop ik een andere kant uit. Jullie zijn soms heel goed leesbaar voor mij en dan zie ik jullie intenties en bij de verkeerde intenties probeer ik afstand te bewaren en zoals gezegd, ik ben groot en kan indrukwekkend zijn, dus veel last heb ik niet van foute mensen, maar je komt ze wel overal tegen.
M: Je geniet dus wel van je huidige leven?

Boji in de bus in Istanbul

B: Zeker, ik geniet van mijn vrijheid en ik geniet van de mensen die me kennen en me soms verzorgen als ik dat toelaat of toevallig in hun buurt ben. Je weet wel, ik woon in verschillende straten, in zo’n straat zijn er meerdere mensen die wel voor me willen zorgen, dus komt dat altijd wel goed. Maar eigenlijk spreek ik niet over mensen die me verzorgen maar over mensen die lief voor me zijn en me af en toe wat geven, vaker eten, maar soms verzorging of zelfs een bezoek aan de dierenarts. Dat komt dan op mijn pad als ik daar aan denk, ik zoek het niet bewust op maar ga waarschijnlijk wel onbewust naar de plekken waar ik wat ik op dat moment nodig heb, kan vinden of krijgen. Zo zit mijn leven wel in elkaar.
M: Je hebt me duidelijk gemaakt dat je geen zwerfhond of straathond bent, maar hoe moet ik je eigenlijk wel noemen?
B: Ik ben een kunstenaar en ben dus vrij en dus ook een vrije hond. Zo moeilijk is dat toch niet?
M: Nee, je hebt gelijk, sorry dat ik op zoek was naar een etiket, maar je hebt dat prachtig gezegd. Bij mensen zijn de kunstenaars het ook die zich heel knap kunnen onttrekken aan het etiket wat de mensen graag ergens op plakken. Dank je wel voor dit gesprek. Wil je nog iets zeggen?
B: Ik zou het leuk vinden om je een keer fysiek te ontmoeten, kan dat?
M: Dat klinkt lief en ik ben het met je eens, ik zou je ook heel graag een keer willen ontmoeten, maar daarvoor woon ik toch echt te ver weg. Ik vrees dat het er niet in zit.
B: Dat is jammer, maar ik zou wel graag contact willen blijven onderhouden. Kun je later nog eens een keer terugkomen in mijn ziel? Lijkt me leuk.
M: Dat zal ik doen, voor nu heel erg bedankt en veel plezier.

1 antwoord
  1. Elles Nonhof
    Elles Nonhof zegt:

    Bedankt Eddy voor weer een boeiend gesprek. Ik twijfel als ik met dieren communiceer of de informatie die ik krijg wel juist is.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *