Vakantieplannen

Lieve AnimalTalks liefhebbers, zoals sommigen van jullie weten ben ik verslingerd aan Schotland. Mijn hondje Maya gaat altijd met me mee. Hoewel ik dierentolk ben, heb ik haar nog nooit officieel gevraagd of zij dat eigenlijk wel leuk vindt. En dan doel ik vooral op de nachtboot van IJmuiden naar Newcastle en weer terug. Ik vind het voor een hond een erg lange overtocht, ook al delen we samen een hondenhut en kan ik haar uitlaten op het hondenuitlaatdek. Ik besluit er eens voor te gaan zitten en hier een babbel over te maken met haar. Mijn volgende vraag is hoe ze het zou vinden als we een extra overtocht maken, namelijk van Aberdeen naar Shetland. Ik ben benieuwd wat ze ervan zegt. ‘Luister’ maar even mee…

B: Hé Maya, mag ik contact met je maken?
M: Eindelijk.
B: Werd het tijd?
M: Ja, je was het al langer van plan om ervoor te gaan zitten. Ik heb geen klagen, want we wisselen tussendoor heel veel en over van alles uit met elkaar. Ik ben daar heel blij mee. Ik word echt gezien door jou. Je maakt me blij. Ik ben een heel blije hond, maar jij maakt me ook blij. We zijn een duo.
B: Wat lief dat je dat zo zegt. Zo voel ik het ook. Je bent mijn kompaan. Ik ben zo dankbaar dat je in mijn leven bent. Het is zó gezellig met jou! Ik ben stapelgek op je.
M: Ja leuk! Blij mee!
B: Ik wil je wat vragen en daarom ben ik er even voor gaan zitten om met jou te praten. Ik wil graag weer met je op vakantie en net als vorig jaar met z’n tweetjes met de caravan door Schotland trekken. Vind je dat leuk?
M: Ja! Op avontuur met jou en samen in het rollende tiny house. Dat vind ik héél gezellig. En de hut op de boot ook; dat is net zoiets. Zo knus samen op de wiegende zee. En dan neem je me mee naar buiten in de zeelucht. En dan mag ik uren op schoot zitten. En dan kijken we naar het spoor dat achter ons in zee ontstaat. En naar de jan-van-genten die daarop af komen. En dan zitten we samen zo knus. Dat vind ik zó leuk!

Nou, dat was deel één van wat ik wilde weten. Fijn dat ze leuke dingen ervaart op zee. Dat stelt enigszins gerust. Maar ik zit met de duur van de overtocht. Hoe vindt ze die?

B: Vind je de overtocht zelf niet ellendig lang duren? En dat ontschepen duurt ook altijd langer dan je hoopt en dan nog de douane enzo. Ik voel me vaak een beetje opgelaten dat het voor jou wel erg lang duurt voordat we weer grassprieten onder de voeten hebben en jij lekker kunt rennen.
M: Nou, met dit alles ben ik tijdens het reizen helemaal niet bezig. Het is wat het is. En het duurt zo lang als het duurt. Ik geef me daar gewoon aan over.

Maya laat even een stilte vallen om mij de gelegenheid te geven om wat ze zegt tot me door te laten dringen. Ze geeft geen oordeel over de duur van de overtocht en ‘ontslaat’ me van zorgen maken. Wat ontzettend mooi van haar. Dan vervolgt Maya haar verhaal.

M: Alleen als jij even weggaat om aan boord te eten, dan vind ik dat even niet zo leuk. Dat is mijn jeugdtrauma, denk ik. Verlatingsangst. Maar dat is meer een reflex dan een echte angst. Jij hebt namelijk nooit voeding gegeven aan deze angst. Jij geeft juist rust en vertrouwen. Daar put ik kracht uit. Dus zodra ik je niet meer hoor en ruik, ga ik heerlijk slapen. En ineens ben je dan terug met wat lekkers voor mij. En dan zijn we allebei zo blij dat ons duo weer in tact is. Dat is zó leuk!

Maya laat weer even een stilte vallen om het duo-schap te benadrukken, dat ik trouwens net zo voel en dat voor mij net zo waardevol is. Ze gaat verder.

M: Ik heb er geen twijfel over dat je terugkomt. Dus het is oké. Heb je verder nog vragen?
B: Ja, die heb ik. Wat nou als we daarna nóg een vaartocht maken, namelijk van Aberdeen naar Shetland. Die tocht is iets korter, maar ook ’s nachts. En dan hebben we ook weer een hondenhut. Ik wil die tocht niet maken als jij het te lang vindt of alles bij elkaar teveel op een boot. Jij hebt ook vakantie. Het moet voor jou ook leuk zijn.
M: Gaan we dan naar Shétland? Dat kleine eilandje in het midden van de grote zee tussen Schotland en Noorwegen? Dat is wel heel avontuurlijk!
B: Ja, Shetland is een groepje van kleine eilandjes en ligt op de grens van de Noordzee en de Atlantische Oceaan. Ik zou daar heel graag samen met jou heen gaan. Maar alleen als jij het ook leuk vindt.
M: Ik vind nieuwe dingen erg spannend. En kleine eilandjes in zo’n hele grote zee ook. Maar het lijkt me ook leuk. Op avontuur met jou vind ik echt leuk. Jij bent wel een stoere chick, zeg! Dat je alleen, dat wil zeggen met mij, met de caravan naar zo’n verre uithoek midden in de zee gaat… Ik zie dat wel zitten. Het is niet te lang, op de boot. Ik kan dat wel. Maar, ik vind andere delen van Schotland ook leuk, hoor! Het noordwesten bijvoorbeeld. Toch wint de nieuwsgierigheid naar Shetland het. Ik vind het erg leuk dat je dit wilt gaan doen met mij en met mij overlegt. ‘Practice what your preach… – je dier echt serieus nemen. Dat vind ik zó top!
B: Nou, ik vind het ook top. Want ik ben gaan leren communiceren met dieren om beter contact met jóu te kunnen hebben en om jou en onze samenwerking beter te leren begrijpen. En zie wat het me heeft gebracht! Ik praat met allerlei dieren en schrijf er nu zelfs blogs over! Het moet niet gekker worden!
M: Ja, echt te gek!
B: Maya, ik wilde over dit gesprek ook een blog maken. Vind je dat goed? Ik heb cliënten die willen weten hoe hun dier het reizen vindt. Dit gesprek tussen ons geeft een inkijkje in dat je hier vragen over kunt stellen. Daarmee geeft dit gesprek niet alleen inzicht in onze reisplannen, maar ook een idee voor anderen die vragen over reizen met dieren hebben. Dieren weten goed wat ze willen, heb ik gemerkt. En ze kunnen het vaak heel duidelijk vertellen, net als jij deed. Ben je het ermee eens?
M: Ja, komt er dan ook een foto van mij bij?
B: Ja, vind je dat goed?
M: Ja, dat vind ik juist leuk! En een eer. Doe maar een foto van mij in de caravan.
B: Wat lief, dank je wel Maya. Heb je misschien nog een laatste woord? Want zo gaat dat in een echt consult ook. Dieren krijgen altijd het laatste woord.
M: Ja, dat heb ik en dat weet je. Als ik hard aan het blaffen ben en jij vindt het genoeg, dan heb ik ook het laatste woord. Ik blaf en pruttel altijd nog even na.
B: Je zit me te dollen.
M: Ja, dat is juist zo leuk. Ik vind jou namelijk ook zo’n blij persoon. We hebben het getroffen met elkaar. Dat wilde ik nog even zeggen. Komt dit ook in de blog?
B: Ja, als jij dat goed vindt wel.
M: Nou, dat is goed. Ik ben namelijk heel blij met jou. Er zijn geen woorden voor. Dat is gevoel. Schrijf dat maar op.

Die Maya, dat is ook weer zoiets. Zie aan gevoel maar eens woorden te geven. Juist daarin schieten woorden tekort. Hoe waar. En ook daarover heeft ze geen oordeel. Sterker nog, ze wil het benadrukken. En mij en de lezers van deze blog daarmee ‘ontslaan’ om moeilijk over woorden te doen. En te durven vertrouwen op gevoel. Althans, dat is mijn interpretatie. Wat een wijs wijffie.

B: Dank je wel, lieve Maya. Zal ik de overtocht naar Shetland gaan boeken?
M: Prima, maar laten we niet te lang op dat kleine eilandengroepje blijven, want ik wil ook andere stukken van Schotland weer zien.
B: Doen we! Top!

Lieve AnimalTalk Liefhebbers, wie had dat gedacht dat je je vakantieplannen zo precies kunt afstemmen met je dier. Het is fantastisch. Wat een rijkdom. Veel dank weer voor jullie aandacht!
Barbette

Naschrift: Dit gesprek had ik maandagmiddag met Maya. ’s Avonds was ze innig tevreden, relaxed en alsmaar in blij oogcontact met me. Ik besluit wat vaker een ‘echt gesprek’ met haar te voeren, naast de kleine, dagelijkse uitwisselingen tussendoor. Het is precies zoals cliënten vaak zeggen; dat je dier dichterbij komt door een dierengesprek en dat het dier laat blijken zich echt gehoord en gezien te voelen. Ik vind het prachtig!