Hyronimus 1: Kennismaking met de buizerd

Vanmiddag ligt er een buizerd op ons achter grasveld in de koelte van het gras. Ik voel me uitgenodigd om een gesprek met hem te beginnen. Maar besef nu nog niet hoe belangrijk deze gesprekken zullen gaan worden. Snel achter mijn bureau in de huiskamer, aarden, aansluiten aan het veld en de buizerd begroeten. Buiten is het 40 graden Celsius, binnen is het ook erg warm.

M: Mag ik met je praten?
B: Ja, jij zit daarbinnen he?
M: Ja, heb jij het zo warm dat je al een uur in het gras ligt?
B: Het is heel warm en het gras is koel, maar ik let wel goed op, maak je geen zorgen. (Ik maakte me zorgen of onze poes Tirza niet te veel belangstelling zou hebben)
M: Hoe is het leven als buizerd?
B: Mooi, ik geniet erg van het hoog zweven op de bewegingen in de lucht (hij laat mij zien hoe dat gaat)
M: Zou ik dat door jou kunnen voelen?
B: Ja, als ik jou vertrouw en ik ken je al jaren als bewoners van dat huis, dus mag je even met me mee vliegen.
M: Terwijl je gewoon op het grasveld ligt?
B: Ja dat kan, kom je mee?

Als ik jou vertrouw dan mag je even met me mee vliegen

M: ik krijg het gevoel alsof ik Niels Holgersson ben op de rug van de buizerd en we zweven heel hoog, ik dacht even het eng te vinden zo hoog en zo weinig houvast, maar de buizerd geeft me een heel veilig gevoel en het is geweldig!
M: Dank je voor dit gevoel, maar waarom zweef jij niet daar in de lucht?
B: Vandaag is de lucht heet (het all-time hitte record is vandaag gebroken), normaal is het boven lekker fris met wind, maar vandaag dus niet.
M: Ik heb eigenlijk geen vragen meer, heb jij nog wat te zeggen?
B: Ik hoop dat de nieuwe mensen over een tijd ook zo gastvrij zijn.
M: Wat bedoel je met gastvrij, waarom niet gewoon aardig?
B: Gastvrij betekent dat jullie deel uitmaken van het grotere geheel en je niet afscheiden en je niet ergeren aan de kleintjes (de jonge buizerds) die schreeuwend door de tuin vliegen, voor jullie is dat normaal, het hoort er gewoon bij, zoals jullie er ook gewoon bij horen.
M: Bijzonder om dat te horen, dank je wel, lag je soms in de tuin om het gesprek wat eenvoudiger te beginnen?
B: Ja, je had het in je gedachten al de hele week aangekondigd, moest er maar eens van komen.
M: Nou, heel erg dank je wel.
B: Tot de volgende keer, wacht niet te lang.

0antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *