Kun je me horen?

Lieve AnimalTalks-liefhebbers, drie weken geleden overleed mijn moeder onverwacht.
Jo is 89 jaar geworden. Ze vond het leven na een CVA en met dementie niet meer zo leuk. Ze wilde graag naar Bart. Bart is mijn vader die in 2017 overleed. Ze heeft het nog een hele tijd volgehouden. Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan.

Ook aan mijn zorgtaken komt nu een einde. Ik heb die jarenlang gehad voor verschillende mensen, die inmiddels allemaal gingen. Ik heb het met liefde gedaan, maar voel nu de aantocht van een nieuwe tijd. Een nieuwe fase. Ik ben daar ook nieuwsgierig naar, tussen de vlagen van verdriet en gemis door.

Lanterfanten

Gisterenmorgen werd ik wakker geschud door een klein dier dat ik weinig zie. Er zat namelijk tussen het eerste en tweede kopje koffie ineens een oorwurm in mijn koffiemachine. Ik moest glimlachen. Normaal mediteer ik tussen het eerste en tweede kopje koffie. Als ik dat ’s morgens niet doe, dan stel ik het uit. En van uitstel komt afstel.

Zo ook de laatste tijd rondom mijn moeders overlijden. Zoveel te regelen, ook een beetje werken, plus mezelf nu even wat lanterfantertijd gunnen. Als compensatie voor de adrenaline. Maar dit lanterfanten brengt me niet echt bij mezelf, zo merkte ik al. Ik kan dus wel raden waar de oorwurm het over wil hebben en besloot het gesprek aan te gaan.

Waar ben je mee bezig?

B: Hallo oorwurm, mag ik contact met je maken?
O: Hé hoi, kun je me horen?
B: Ja. Ik hoor je, oorwurm.
O: Dat komt goed uit, want ik heb wat te vertellen.
B: Ik ben benieuwd. Zo’n kans komt niet vaak voorbij; een oorwurm in huis. Nota bene in de koffiemachine in mijn meditatietijd.
O: Dat wilde ik je vertellen. Die transformatie van jou, hè. Die heb je niet voor niets in gang gezet en doorgemaakt. Wat ben je nu aan het doen? Zit je te lanterfanten? Waarom ga je niet door met al die goede stappen en belangrijke dingen? Waar ben je mee bezig?

Tja, waar ben ik eigenlijk mee bezig…

B: Nou, de meditatie is even wat ad-hocerig geworden. Ik loop – alweer – een beetje achter met mijn werk. Ik besteed wat minder aandacht aan huis en tuin. Ik doe ook wat minder consulten voor mensen en voor dieren. Laat appjes onbeantwoord.
O: Wat brengt het je? Helemaal niets. Geen zorgtaken meer? Zorg eens voor wat je echt belangrijk vindt, tante Betje. De nieuwe tijd is niet in aantocht, die is er al lang! Die zit in jou. En je lanterfantert maar wat voor je uit. Wat schiet je daarmee op? Hoe lang ga je daar nog mee door? Vier het leven. Doe leuke dingen. Waar wacht je nog op?

Zorgen voor wat echt belangrijk is

De oorwurm slaat de spijker op zijn kop. Zorgen voor wat belangrijk is, is heerlijk. Dat zijn mensen en dieren en het contact daarmee. Dat is mijn leefomgeving; van een beetje poetsen en wieden knap ik altijd op. En van elke dag aan iets een steentje bijdragen. En ook van elke dag voldoende water drinken en ’s morgens even mediteren. En eerlijk, als ik dit met een rustig gangetje erin houd, dan heb ik helemaal geen behoefte aan lanterfanten. Dan houd ik overzicht, ben ik betrouwbaar en vol vertrouwen.

O: Dus ik vraag je: kun je me hóren?
B: Luid en duidelijk. Weer normaal doen. Goed punt. Dank je wel, oorwurm.

Af-leiding
Lieve AnimalTalks-liefhebbers, wat fijn, deze raadgever en steun. Hij bracht me even terug bij mezelf. Precies wat ik nodig had in de turbulentie rondom het overlijden van Jo. Jezelf gunnen wat belangrijk is, dat ís de doorgaande transformatie. Niet af-leiding. En dat kwam de oorwurm me even vertellen. In mijn onbenutte meditatietijd. Vandaag heb ik weer even gemediteerd, tussen het eerste en tweede kopje koffie. Ik had een heerlijke dag!