Hoe wij met dieren en de aarde omgaan kan allang niet meer door de beugel. We hebben het evenwicht behoorlijk verstoord. Wat vinden dieren er zelf van?

Ik ben een koekoeksjong

/1 Reactie/in /door

K: Ik ben een koekoeksjong en ik ben heel groot.
M: Zo jij voelt je best groot zeg. Leuk je ontmoeten, dat wilde ik graag.
K: Dat is gelukt, we hebben al enige tijd contact maar nu het echte werk. Mijn eierlegger (zeg maar zijn biologische moeder) heeft wel 21 eieren in allerlei nesten gelegd. Ze was een beetje laat met haar eieren en daardoor had ik een moeilijke start.
M: Wat bedoel je daarmee?
K: Ik bedoel dat ik later uitkwam dan de andere eieren. En dat is heel lastig want eigenlijk stopt mijn pleegmoeder met broeden zodra de eieren uit zijn gekomen. Dan gaat ze voer zoeken. Ik had geluk, ik kon er nog net op tijd uitkomen, maar had daardoor geen eieren om me heen maar jongen. Gelukkig was ik al een groter toen ik uit het ei kwam en daardoor kon ik mijn snavel al verder openen en het meeste voer krijgen.
M: Hoe ben je dan opgegroeid? Met al je pleegbroers en -zussen?
K: Ben je mal, nee. Zodra ik kon heb ik ze een voor een over de rand van het nest geduwd.
M: Vind je dat niet gemeen, anderen doden voor jouw overleven?
K: Nee, geen sprake van. Het is gewoon mijn drang, daar kan ik niets aan doen, het is ingeboren. En weet je, als mijn fysieke lichaam daar in dat nest die dingen doet, ben ik nog niet echt in mijn lijf, dat komt pas wat later, dus mag je het mij ook niet kwalijk nemen dat mijn lijf dat doet.

Het is gewoon mijn drang, daar kan ik niets aan doen, het is ingeboren

M: Ik weet niet of ik dat niet een te gemakkelijke verklaring vind. Aan de andere kant begrijp ik dat het je overlevingsdrang is die je dit laat doen, dus heb ik er geen oordeel over.
K: Dat is mooi, want het verandert niets of jij nu wel of geen oordeel hebt.
M: Ik probeer te begrijpen waarom het zo werkt als het werkt. Heb je er enig gevoel bij dat je drang je maakt tot iemand die anderen dood.
K: Wat is dat nu voor een onzin. Het leven bestaat uit opeten of opgegeten worden. Ik leef van het opeten van insecten en daar brengen mijn pleegouders me mee groot, denk je daar ook zo over?
M: Je hebt volkomen gelijk, je hebt me overtuigd, ik heb een hypocriet gevoel in deze. Excuses, ik wilde je niet kwetsen.
K: Je hebt me niet gekwetst, maar je hebt gewoon een kromme redenering.
M: Terugkomend op iets wat je eerder zei. Ik zit nog niet in mijn lijf, dat komt later. Wat bedoel je daarmee?
K: Ik kom als (deel van een groeps)ziel in mijn lijf nadat ik uit het nest ben en ik, zoals je op de foto ziet door een van mijn pleegouders gevoerd wordt. Dan heb ik pas goede overlevingskansen. Daarvoor gaat het te vaak mis in het opgroeien om er al in te gaan zitten. We wachten dus even af tot we een grote mate van zekerheid hebben dat het fysieke lijf het gaat overleven. Dan stappen we in. De natuur heeft ons redelijk efficiënt gemaakt.

We wachten dus even af tot we een grote mate van zekerheid hebben dat het fysieke lijf het gaat overleven. Dan stappen we in. De natuur heeft ons redelijk efficiënt gemaakt

M: Dat is boeiende informatie. Ik had geen idee dat het zo werkte. Wil je nog wat vertellen?
K: Ja, ik ben blij met dit gesprek want wij koekoeken hebben een slecht imago omdat we doen wat we doen en waar jij ook moeite mee had. Wij zijn eigenlijk hele leuke vogels en iedereen kan wel genieten van onze zang, maar heeft dan toch weer een oordeel over hoe we groot gebracht worden. En ik heb laten zien dat jullie een hypocriet oordeel hebben, zeker de vleeseters onder jullie. Maar jij had dat blijkbaar ook.
M: Dank je wel voor alles wat je verteld hebt. Ik ben blij met het gesprek.
230608

Danger

/1 Reactie/in /door

“Schrijf es wat vaker over de gesprekken die je hebt met mensen en hun dier,” zegt Eddy wel eens tegen me. Ik weet dat dat heel boeiend is, maar ik vind het niet kunnen omdat er zoveel subtiliteit en persoonlijke dingen boven komen. Toch begrijp ik dat het voor AnimalTalks heel interessant is om meer te horen van de huisdieren. En ineens ging er vanmorgen een licht bij me op. In 2008, 15 jaar geleden, heb ik een boekje geschreven over diercommunicatie en heb ik diverse tolken geïnterviewd. Dat is allemaal al met toestemming gepubliceerd dus waarom niet onderwerpen uit dat boekje hier plaatsen?

Uit: Diercommunicatie in de praktijk / wat wil uw dier u laten weten?

“Danger was een bijzonder agressieve, onbenaderbare hond waar zowel de huidige eigenaar, dierenartsen en gedragstherapeuten geen raad mee wisten. Er werd de eigenaar geadviseerd om hem af te maken. De eigenaar was echter de mening toegedaan dat een hond van nature niet vals is en nam contact op met mij.

Het bleek dat de hond extreem mishandeld was waardoor hij zo vals geworden was. Hij had als levensmotto dat de aanval de beste verdediging is. Daardoor moest hij altijd alert en op zijn hoede zijn. Hij had een ernstig slaaptekort en was bekaf, wat hem tegen het psychotische aan bracht. Van binnen was hij echter een angstige, onzekere en zeer getraumatiseerde hond.

We zijn tot de deal gekomen dat als hij zijn best zou doen om niet meer te bijten, hij een andere naam zou krijgen. Hij is namelijk geen gevaar. Doordat we naar het dier hebben geluisterd, voelde hij zich begrepen.

Vanwege de ernst van de situatie is op mijn verzoek nog een keer een gesprek geweest en daarin bleek dat het leven van de hond wezenlijk veranderd is. Hij is inmiddels een schoothond geworden en zijn eigenaar geniet enorm van hem. Zijn naam is nu Angel.”

Stalbrand – 9.000 varkens omgekomen: wat vindt het varken zelf?

/1 Reactie/in /door

Helaas horen we deze berichten vele malen per jaar, een stalbrand waarbij dieren omkomen. Volgens Wakker Dier zijn er de afgelopen 15 jaar ruim 250 stalbranden geweest en zijn daarbij 2,4 miljoen dieren omgekomen. Natuurlijk is dat een schijntje vergeleken bij het aantal dieren dat jaarlijks geslacht wordt in Nederland, dat zijn er namelijk 1,7 miljoen per dag, vooral kippen, maar ook varkens en runderen. Maar toch, dit is een hele andere dimensie van doodgaan. Ik ben benieuwd hoe de varkens deze brand zelf ervaren hebben.

M: Ik zou graag willen praten met een varken dat deze stalbrand heeft meegemaakt, is dat mogelijk?
V: Je mag met mij praten, ik was erbij en ik ben verbrand samen met mijn 14 biggetjes.
M: Wat erg dat dit je overkomen is. Kun je me iets vertellen over jullie gewone leven voor de brand?
V: Ja, dat kan. We woonden in een stal met veel andere varkens, maar geen megastal zoals jullie dat noemen. De boer en zijn personeel zijn best aardig, maar zijn opgegroeid in een manier van doen met dieren die niet bepaald diervriendelijk is. Zij weten niet echt beter, maar waren ook niet echt geïnteresseerd om het beste voor de dieren te doen, het is een bedrijf en dat moet produceren. Dat betekent dat wij zeugen in kleine hokjes liggen om te baren en als dat gebeurd is dan zijn de biggen bij ons, maar wij kunnen ons niet echt meer bewegen. Een betrekkelijk korte tijd zijn we een soort biggen productiemiddel en dan zijn we klaar en gaan we naar de slacht. Dat lot kennen we en daar zijn we niet echt blij mee, maar dat is zoals het is. Wij kunnen dat niet veranderen, dat moeten jullie mensen doen. Wij kunnen niet anders dan onze omstandigheden accepteren.
M: Dat begrijp ik, jullie kunnen als varkens dat niet veranderen en wij mensen zullen dat moeten doen. Er begint wel wat te veranderen in de mening van mensen, steeds meer mensen zien jullie dieren, dus ook jullie varkens als mede bewoners van onze planeet Aarde en zijn van mening dat we jullie veel en veel beter zouden moeten behandelen. Maar daarmee is het nog niet veranderd, maar dat gaat wel komen. Helaas hebben jullie varkens, kippen en koeien daar nu nog niets aan.
Kun je vertellen hoe de brand was vanuit jouw perspectief?

Bij ons dieren brak enorme paniek uit, vooral bij de biggen die er helemaal niets van snapten. Je weet niet wat het is, maar je kunt ineens nauwelijks meer ademhalen.

V: Ja dat kan ik en ik ben blij dat je me dit enkele dagen later vraagt, want eerder was ik er nog veel te emotioneel onder. De brand brak midden op de dag uit, ik heb geen idee waarom. Ineens was er overal rook en daarna kwamen de vlammen. Bij ons dieren brak enorme paniek uit, vooral bij de biggen die er helemaal niets van snapten. Je weet niet wat het is, maar je kunt ineens nauwelijks meer ademhalen. Ademen is toch al moeilijk in de stallen omdat ze benauwd zijn, maar dit was anders en je kon ook niets meer zien. De boer heeft zijn best gedaan om iets tegen de rook te doen, maar dat lukte niet, het vuur kwam heel snel opzetten. Wij varkens zitten opgesloten in onze hokken en kunnen onmogelijk daar uit komen. De biggen kunnen wel vrij bewegen rondom ons, maar ze zijn zo bang dat ze allemaal op en of onder mij proberen te kruipen en ik zou ze heel graag willen beschermen, maar dat kan ik niet, ik kan niet eens gaan staan om ze te beschermen. Dus het overkomt je terwijl je niets, helemaal niets kunt doen. Dat is super frustrerend, want je zou je biggen voor alles willen beschermen. Je kun alleen maar gillen, want zelf was ik natuurlijk ook in paniek. En dan komt het einde heel snel. Eigenlijk ben je door de rook al zo ver verdoofd dat je niets voelt van het vuur dat je lichaam verbrandt. En dan is alles over. Je bent niet meer in de stal, je bent vrij en voelt geen pijn meer, maar je bent totaal in de war waar je wel bent. Dat heb ik nog niet opgelost, ik weet het nog niet, maar ik voel dat ik geholpen word om verder te komen, ook mijn biggen zijn ergens hier.
M: Wat een ingrijpend verhaal. Ben je boos op iemand die dit jou heeft aangedaan?
V: Nee, op wie zou ik nu boos moeten zijn? Dit gebeurt, daar kan niemand iets aan doen toch? Het einde is eerder gekomen en anders dan wat ik verwacht had. Het zij zo.
M: Dank je wel voor dit eerlijke verslag. Wil je nog iets vertellen?
V: Ja, maken jullie mensen maar haast met dat aanpassen van hoe jullie met productiedieren omgaan, zoals jullie ons noemen.
230408

Zelf leren communiceren met dieren

/1 Reactie/in /door

Laatst zat ik met een groepje kinderen samen die graag met dieren zouden willen kunnen praten.

“Wat zouden jullie dan willen weten van de dieren?” vroeg ik.

“Wat ze lekker vinden!”

“Waarom ze met hun staart kwispelen!”

“Wat een zilverrug gorilla denkt!”

Zo heerlijk om niet al te ingewikkeld te denken maar gewoon het plezier te willen ontdekken van het communiceren met dieren.

Ook wij als volwassenen kunnen dat plezier terugvinden als we ons ervoor open stellen.

Wil jij ook ontdekken hoe het is om bij het innerlijk leven van dieren te komen en informatie uit te wisselen? Kom de cursus volgen bij ons!

http://Dierencommunicatie (happyviewschool.online)

Hyronimus 19: In het hoofd van Zelensky

/1 Reactie/in /door

M: Dag Hyronimus, vandaag wilde ik graag met je hebben over de Oekraïense president Zelensky. Er zijn een hoop mensen die verschillend over hem denken.
H: Ja Eddy, we hadden al even contact over hem en al wat uitgewisseld, nu zullen we het formele gesprek voeren. Zoals ik Zelensky zie, zie ik een president die zich extreem inzet om zijn land door een onmogelijke oorlog heen te loodsen. Hij is het boegbeeld van verzet geworden in de korte tijd dat hij president is. Veel mensen beschouwen hem als een oorlogsheld en dat is hij niet. Maar hij bezit de eigenschap om een volk te leiden door een periode waarin ze een echte leider nodig hebben die ze laat zien wat er allemaal mogelijk is. En wat hij heel knap doet is de Westerse wereld bij deze oorlog betrekken. Zonder zijn zeer actieve en tactische bemoeienis bij deze oorlog zou het Westen de oorlog hebben vergeten en hem in de steek gelaten hebben na mooie woorden en weinig daden. Helaas waar het Westen om bekend staat. Het is zijn verdienste dat hij de Westerse wereld erbij betrokken houdt. Dat is knap en absoluut een vermelding waard.
M: Maar hij heeft toch ook een verleden waar corruptie aan kleeft?
H: De Westerse wereld kijkt ook naar hem met de ogen van nu en ziet dat hij niet vrij is van corruptie. Maar daar wil ik toch een kanttekening bij plaatsen. Bij jullie was het twintig jaar geleden ook heel gewoon dat artsen een reisje naar de Bahama’s of elders werden aangeboden door de medicijnfabrikanten en als je dan in naam een cursus of symposium volgde, dat had je een heerlijke week vakantie en was je daarna de fabrikant voldoende dankbaar dat je het betreffende medicijn iets gemakkelijker voorschreef dan dat van de concurrent. Dat vond iedereen gewoon. Zelfs nu nog zijn er politici, en ze staan dan wel voor de rechter, die het gewoon vinden dat voor iets hoort iets. Vergeet niet dat Zelensky uit een Sovjet omgeving komt waarin hij is opgegroeid met een zeker vorm van cliëntisme. Dus was dat normaal voor hem dat hij er zelf ook beter van werd. Daarmee is hij geen slecht mens.

Vergeet niet dat Zelensky uit een Sovjet omgeving komt waarin hij is opgegroeid met een zeker vorm van cliëntisme

M: Waarom ben je zo mild over hem?
H: Ik ben niet speciaal mild over hem, maar ik wijs je erop dat jullie misschien veel te hard oordelen over iemand die je niet mag vergelijken met jullie huidige tijd en gevoel van corruptie. Jullie voelen je als een van de braafste jongetjes van de klas, maar dat zijn jullie ook niet altijd geweest. En daarom mag je hem nu niet vergelijken met jullie normen van nu. Hij heeft aan het cliëntisme mee gedaan, maar daarmee is hij geen boef. En als je kijkt wat hij nu allemaal doet voor zijn land, dan maakt hij heel veel goed. Hij is zelf ook veel verder opgeschoven naar de Westelijke waarden dan een jaar geleden. Dat doet oorlog met je. Helaas kan oorlog ook het tegenovergestelde met je doen. Dat zie je bij de soldaten van de Wagner groep. Hier verdwijnt de menselijke kant, bij Zelensky zie je steeds meer zijn menselijke kant en hij is oprecht heel goed bezig voor zijn land.

Dat zie je bij de soldaten van de Wagner groep. Hier verdwijnt de menselijke kant, bij Zelensky zie je steeds meer zijn menselijke kant en hij is oprecht heel goed bezig voor zijn land

M: Dank je wel voor dit gesprek.
H: Jij dank je wel dat je dit ‘misverstand’ ter sprake brengt waardoor ik je de verschillende kanten kon laten zien.
230205

Andere kijk

/2 Reacties/in /door

Ik heb twee blogs geschreven over Rozette, de buitenpoes. Naar mijn idee gaat het heel goed met Rozette. Maar toen ontmoette ik iemand die er heel anders naar keek. Het maakte dat ik het asiel gemaild heb waar ik Rozette uit heb gehaald:

“Nu alweer bijna 3 jaar geleden is poes Rozette uit het asiel bij jullie naar mij gekomen. Het katje ontsnapte en ik vond haar terug. Ze had een plek uitgekozen om te verblijven en daar is contact met jullie over geweest. Het verhaal is jullie vast bekend.

Gisteren trof ik een vrouw die een heel andere kijk op Rozette en de situatie had en ik was in eerste instantie flabbergasted. Hadden we het over hetzelfde dier? Zij ziet een ernstig verwaarloosd dier, onder de vlooien en wormen, vermagerd, zielig, nog in leven dankzij haar omdat ze 2x in de week eten komt brengen. Ik zie een moedige buitenkat, die het naar mijn idee prima naar haar zin heeft, op haar plek gebleven is tijdens de bouw van loodsen en het aanleggen van een stuk bestrating, die contact maakt met de mensen die haar zien, die dapper met de honden omgaat die langskomen en die goed weet te overleven.

Ik heb haar uit het asiel gehaald, dus ik voel me verantwoordelijk voor haar en ik breng elke dag eten. Op wisselende tijden omdat ik onregelmatig werk, maar ze is er bijna altijd. Ze komt aanlopen als ze me hoort, ik aai haar even (kan ik meteen voelen en zien hoe het gaat). Volgens mij gaat het helemaal goed.

Ik begrijp dat jullie op de hoogte zijn van mijn verschrikkelijke manier van omgaan met Rozette, dat de dierenbescherming op de hoogte is, dat de aangrenzende fietsenmaker (met wie ze ook iets heeft opgebouwd) de dierenbescherming ook op de hoogte gesteld heeft. Zoals ik schreef: ik was eerst flabbergasted, vervolgens voelde ik me aangevallen, toen bedacht ik me dat iedereen vanuit z’n eigen kijk gelijk heeft (want je ziet het zoals je het ziet).

Voor de duidelijkheid: ik beschouw Rozette als een vrij dier dat zelf de keuze gemaakt heeft om op deze manier te leven.  Naar mijn idee heeft ze het mooi voor elkaar (er zijn meer mensen die even bij haar langs gaan) en ik ga haar niet verplaatsen en zeker niet opsluiten in een huis of boerderij (zoals zij overwoog) om haar eerst te laten wennen en na een tig aantal weken de deuren te openen in de hoop dat ze op die plek blijft.

Zoals gezegd voel ik me wél verantwoordelijk voor haar en daarom breng ik haar elke dag eten en hebben we even een contactmoment. Overigens heb ik een tijd geleden een briefje neergelegd voor degene die haar met regelmaat voert maar daar heb ik geen reactie op gehad. Het bleek dat deze vrouw de brief heeft meegenomen en bewust niet gereageerd heeft. Ik weet niet waarom. Er lag wel eens vaker een briefje van iemand of er voor deze kat gezorgd werd en met diegene heb ik positief mailcontact gehad. Ik vermoed dat hij ook af en toe bij Rozette op bezoek gaat.  Ook jonge meiden komen haar wel eens wat brengen.

Mocht er besloten worden dat deze situatie echt niet kan en dat ze weggehaald wordt, dan werk ik daar niet aan mee maar ik wil wel graag op de hoogte zijn.”

Ik heb nog geen reactie gehad van het asiel.

Een tijdje geleden heeft een andere dierentolk ook contact gehad met Rozette en zij schrok van de reactie van deze vrouw. Wat is waar? Ze besloot om nog een keer contact te maken met Rozette en ging heel neutraal en objectief het gesprek in:

‘Voel jij je verwaarloosd Rozette?’

‘Neen! Ze moet me met rust laten. Ik heb ’n prima plek buiten en die wil ik zo houden. Ik vertrouw honderd procent op Piek want die begrijpt me en die mag voor me zorgen. Zij is mijn vrouw (in de context van haar baas) en haar vertrouw ik volledig. Ik wil vrij zijn en ik vind niet dat ik verwaarloosd ben. Ik voel me prima in de buitenlucht en ik wil niet anders dan hier blijven op deze plek. Ik heb deze plek niet voor niets uitgezocht en ik verzoek vriendelijk ervan af te blijven en de dierenbescherming er buiten te laten.’

‘Dankjewel, Rozette, dat ik je mocht benaderen.’

‘Maria…’ zegt Rozette.

‘Ja, Rozette wat is er?’, vraag ik haar.

‘Zeg even tegen Piek dat ik heel veel respect heb voor haar. Zij snapt me en geeft me de vrijheid die ik verdien. Ik hou niet van betuttelen daar word ik niet goed van. Ik red me best hier buiten en ik krijg de nodige zorg.‘

‘Oke Rozette, dat is duidelijk. Ik zal het aan Piek doorgeven. Dikke knuffel, Rozette. Wie weet kom ik je nog eens opzoeken op je plek in de buitenlucht want ik woon niet ver van je vandaan.’

‘Zou leuk zijn, Maria.’ ‘Dag Rozette.’ ‘Dag Maria.’

Hyronimus 18: Over de oorlog in Oekraïne II

/1 Reactie/in /door

M: Dag Hyronimus, kunnen we weer een keer praten?
H: Ja graag. Je bent weer heel druk tegenwoordig en daarom spreken we elkaar te weinig.
M: Je hebt gelijk. Mag ik je vragen weer een keer je mening te geven over de oorlog in Oekraïne?
H: Dat wil ik graag proberen. Maar je weet, ik kan de geschiedenis niet vooruit voorspellen. Ik kan alleen in het hoofd van die man in het Kremlin kijken en zie daar geen fijne dingen.

Ik kan alleen in het hoofd van die man in het Kremlin kijken en zie daar geen fijne dingen

Hij begint te beseffen dat hij aan iets begonnen is dat hij niet meer echt in de hand heeft. Hij weet dat hij bij het begin verkeerd geïnformeerd is en dat hij daardoor een inschattingsfout heeft gemaakt. Maar hij beseft ook dat hij door moet gaan. Hier kan hij alleen uitkomen als hij de geannexeerde gebieden in bezit heeft. Lukt dat hem niet, dan leidt hij gezichtsverlies. Voor zichzelf, maar ook voor de hele Russische bevolking. Dat mag niet gebeuren in zijn ogen. Russen hebben altijd oorlogen gewonnen en nu is dit geen oorlog maar een strafexpeditie, de bevolking zal het toch als een verlies zien als hij niet alle geannexeerde gebieden bij Rusland kan voegen.
M: Denkt hij wel eens over hoe hij hier uit moet komen?
H: Ja, dat houdt hem zeker bezig en in zijn ogen is de oplossing de gehele Donbas te bezitten en dan pas vredesbesprekingen te beginnen, die nooit tot vrede zullen leiden maar wel de drukke oorlogshandelingen zullen verminderen. Hij zal de druk op de regio groot willen houden door steeds weer kleine speldenprikjes te blijven uitdelen.
M: Ja, dat is zijn visie, maar wat als hij toch steeds verder wordt teruggedrongen door westers wapentuig en hij steeds meer terrein zal moeten prijsgeven?
H: Dat komt in zijn scenario niet voor, dat is onbestaanbaar. Leningrad is toch ook nooit gevallen in WOII? Dat gaat nu ook niet gebeuren, ze zullen op den duur hun zin krijgen is zijn overtuiging.

Leningrad is toch ook nooit gevallen in WOII? Dat gaat nu ook niet gebeuren, ze zullen op den duur hun zin krijgen is zijn overtuiging

M: Dat is niet erg hoopgevend voor een oplossing op korte termijn.
H: Er is, weer in zijn ogen, uitsluitend op korte termijn een oplossing wanneer hij de gehele Donbas regio onder Russische controle heeft.
M: Dank voor je antwoorden. Ik hoop toch dat er een andere oplossing mogelijk is. Maar ik vrees het ergste. Wil jij nog iets zeggen?
H: Niet echt, tenzij je weer meer gaat oefenen, maar ik merk dat je je keuze gemaakt hebt, je zet in op andere dingen, die overigens ook erg belangrijk zijn om te doen, en dit dieren gesprekken vind je leuk om te doen, maar niet meer als je hoofdtaak. En dat vind ik weer zonde van je talent, maar blijf doen wat je kunt, ook dan is het belangrijk werk dat je doet.

Daarvoor ben ik niet in het ei gelegd

/1 Reactie/in /door

Vandaag loop ik met mijn hond in het bos te wandelen en denk ik aan de geruimde kippen vanwege de vogelgriep en ik krijg spontaan een gesprek met een kip. Het werd een heel boeiend gesprek en dat wil ik jullie niet onthouden.

M: Hebben jullie er geen problemen mee dat alle kippen nabij een besmetting met vogelgriep gedood moeten worden?
K: Jazeker, daar hebben we veel problemen mee. Maar ik wil eerst iets anders vertellen en kom er straks weer op terug. Jullie mensen danken dat wij als kippen er erg veel moeite hebben dat we met veel op een beperkte ruimte worden gehouden. En dat is natuurlijk ook wel zo, maar er zijn al best veel verbeteringen aangebracht, sinds we fabrieksdieren werden. Natuurlijk zouden we het liefst allemaal op het erf willen rondscharrelen en daar onze dagen doorbrengen, maar zo zit dat tegenwoordig niet meer in elkaar. Ik zou zeggen daarvoor ben ik niet in het ei gelegd. Nee, we weten dat we zodra we in het ei zitten een fabriekskip zijn en dat we levende productiemachines zijn geworden. De productie van eieren is belangrijk en dat moet doorgaan. Dus we hebben een beperkte houdbaarheid en moeten veel doorstaan. Dat zijn allemaal zaken die we weten en waar we voor kiezen als we in het ei kruipen.
M: Dat is een heel erg mild oordeel over de mensen die jullie als productiemiddel gebruiken. Ik voel dat ik daar zelf meer moeite mee heb, dan ik jou hoor zeggen. Hoe kan dat?
K: Dat komt omdat we weten wat ons te wachten staat. En nu terug naar de vogelgriep. Ook als we besmet zouden raken is dat bekend terrein voor ons, je gaat dood. Maar waar we niet op voorbereid zijn is de wrede ruiming zoals jullie dat noemen, als er ergens in de buurt vogelgriep is geconstateerd. Dan gaan de mensen als wilde beesten te keer om ons uit te roeien, een soort genocide, en dat hebben we niet verdiend! Zo, dat is duidelijk. Meer heb ik er ook niet over te zeggen.
M: Dan kan ik je alleen maar bedanken voor alles wat je wel tegen me gezegd hebt. Heel erg dank.

221123

Loopbrug door de dierentuin

/1 Reactie/in /door

Twaalf jaar geleden maakte ik regelmatig contact met dierentuindieren. Ik wilde graag weten hoe zij hun leven ervaren. De jakhals uit deze dierentuin nam me mee in zijn dagelijks leven. Ik werd er toen wat droevig van en nu ook weer, nu ik het verhaal weer boven haal. Ik vond zijn oplossingen voor zijn benauwde leven wel een goed idee :).

 

Nadat ik contact heb gemaakt met de jakhals en gezegd heb wat mijn bedoeling is, hoor ik: ‘Kom dan maar in mijn hok.’ Meteen overvalt me een benauwdheid. Het is duidelijk dat hij veel te weinig geuren en veel te weinig prikkels krijgt. Hij neemt informatie op met zijn neus maar hij kan de informatie van mensen die naar hem kijken niet opnemen door de glaswand.
‘Ik had graag vlagen lucht willen opnemen,’ vertelt hij. Het geen bereik hebben is niet prettig, voel ik. Als oplossing laat hij gaten of gleuven in het glas zien zodat hij toch de diverse geuren kan opvangen.
Hij geeft door dat hij afgestompt rondloopt. Het lijkt of hij aangedreven wordt door iets achter hem, hij moet maar blijven lopen, lopen, lopen. Als hij stil zou liggen zou er een te grote energieophoping zijn.
Er wordt op dit moment veel te weinig appel gedaan op zijn zintuigen. Hij leeft nu op de automatische piloot. De jakhals vertelt dat hij graag lange afstanden zou willen lopen. En ook hiervoor laat hij een oplossing zien: een route door de lucht. Ik krijg het beeld van een loopbrug van natuurlijk materiaal door de hele dierentuin. Daar wil hij dan ook graag prooidieren in hebben zodat hij zelf zijn voedsel kan zoeken. Want dieren vangen hoort bij zijn wezen. Dat vergt veel kwaliteiten die hij bezit maar nu niet kan gebruiken.

Dieren hebben ook last van klimaatverandering

/1 Reactie/in /door

In de krant van 7 november lees ik het volgende: Meer dan duizend wilde dieren zijn overleden door de langdurige droogte in Kenia, zegt het ministerie van Toerisme en Wilde Dieren in dat land. Het gaat om 512 gnoes, 430 zebra’s, 205 olifanten en 51 buffels. De klimaatproblematiek slaat ook bij de wilde dieren in Afrika toe. Tijd om eens contact op te nemen. Ik heb contact met een jonge olifant die onlangs overleden is en ongeveer twee jaar oud was.

M: Beste Olifant wat fijn dat je me te woord wilt staan en dat we kunnen praten over jouw leven. Kun je me vertellen hoe jouw leven is geweest?
O: Dat kan ik en wil ik graag. De wereld moet begrijpen wat er gaande is, het klimaat is echt aan het veranderen en dat heeft gevolgen voor iedereen op de wereld, niet alleen de mensen, maar ook de dieren en planten en zeeën en de grond en de rivieren, enz.
M: Hoe zit dat dan met elkaar in verband?
O: Door de opwarming van de Aarde hangt het allemaal samen. Die opwarming wordt veroorzaakt doordat er te veel heel lang geleden vastgelegde koolstof die diep in de grond was opgeslagen, nu de laatste twee eeuwen is vrijgekomen. Die koolstof zit in de dampkring die om de Aarde heen zit waardoor de deken, die dampkring, de zonnewarmte wel kan doorlaten, maar als ze eenmaal binnen is niet meer volledig kan terugkaatsen. Er blijft veel warmte binnen de deken hangen. Dat noemen jullie het broeikaseffect. Alsof je in een kas zit, de zonnewarmte komt wel binnen, maar kan er niet meer zo gemakkelijk uit, dus wordt het steeds warmer in de kas.

Er blijft veel warmte binnen de deken hangen. Dat noemen jullie het broeikaseffect

M: Dit gesprek loopt heel anders dan ik me had voorgesteld. Ik had verwacht dat je wat over je korte leven zou vertellen en daarna over de droogte in jouw geboortestreek.
O: Dat komt nog. Maar ik wil eerst duidelijk maken dat jullie mensen veranderingen in de wereld hebben veroorzaakt die jullie niet meer in de hand hebben en dat nu wij dieren daar het slachtoffer van zijn, maar jullie zelf ook. Helaas is dat besef nauwelijks aanwezig bij de mensen. Daarom probeer ik dit te vertellen omdat wij begrijpen hoe veel van dit alles in elkaar steekt. En door deze opwarming veranderen de weerstromen, dat leg ik verkeerd uit. Doordat het warmer wordt kan de lucht meer water opnemen en dat opgenomen water komt in alle hevigheid ineens naar beneden. Maar niet meer volgens de patronen die we vroeger hadden van regen seizoen en droog seizoen. Op sommige plaatsen kan het zo hevig regenen dat alles overstroomt. Op andere plaatsen valt de regen niet meer of nog maar heel weinig. In het land waar ik leefde viel dus geen regen meer. En dan is het heel moeilijk om te overleven. Rivieren drogen op, meren worden kleiner en kleiner en drogen eveneens op. Er blijft geen water meer over. Zonder water geen planten en zonder planten en water is er geen leven meer mogelijk. Dan sterven de kwetsbaren als eerste. Helaas hoorde ik daarbij. Ik ben gewoon te laat geboren, waardoor ik in deze situatie terecht ben gekomen. Aan de andere kant ook de oudere dieren zullen sterven als er geen regen meer komt. Het gebied waar ik woonde wordt langzaam een woestijn en dat is nauwelijks tegen te houden zonder water. Het wonderlijke van deze ontwikkeling is dat er wel veranderingen mogelijk zijn die jullie kunnen doorvoeren. Als jullie een gebied weer groen maken met grassen, struiken en bomen, dan koelt dat een gebied weer af en kan er weer gemakkelijker regen vallen. Zo versterken de verschillende processen elkaar steeds. Nu is de versterking richting woestijn.

Zonder water geen planten en zonder planten en water is er geen leven meer mogelijk. Dan sterven de kwetsbaren als eerste. Helaas hoorde ik daarbij

M: Oei, ik had niet verwacht een terechtwijzing te krijgen over ons klimaatbeleid, maar je hebt waarschijnlijk volkomen gelijk, hoewel ik nog niet alles kan onderschrijven wat je gezegd hebt. Maar ik begrijp uit je verhaal dat je een hele wijze olifant bent.
O: Ik was nog een kind toen ik overleed, maar nu ik weer terug ben in de groep niet fysiek levende olifanten, kan ik beschikken over de wijsheid van de groep. En die is eeuwen oud, want zolang leven wij olifanten al in dit grote gebied.
M: Fascinerend. Dank je wel voor dit gesprek. Wil jij nog wat toevoegen of zeggen?
O: Ja, verspreid deze teksten zo groot mogelijk, de mensen moeten dit weten. Het is geen verwijt, het zijn feiten over samenhangen, maar de mensen moeten dit weten om dingen te veranderen. Dank je wel.

Ik twijfelde heel erg over dit verhaal. Dit is te wetenschappelijk voor een dier om zo te vertellen was mijn gevoel. Ik heb het stuk dus niet gepubliceerd. Wat doe ik bij twijfel? Ik vraag mijn vrouw, zij meent Olifanten zijn wel erg intelligente dieren. Ik twijfel nog en vraag Hyronimus, mijn begeleider. Hyronimus zegt: Eddy wat twijfel je nu toch. Ik heb je al vaker gezegd dat je niet moet twijfelen. En natuurlijk wordt je ontvangst gekleurd door jou persoonlijkheid, dat kan niet anders. Maar door het veel te doen, kun je een steeds betere ontvanger worden. En in dit geval als dit is wat de Olifant jou wilde vertellen, moet je dit gewoon publiceren als het verhaal van de Olifant. Hij wilde dit kwijt aan de mensheid. En het is een belangrijke boodschap. Punt!

221109/221110