Ik maak me al langere tijd grote zorgen over hoe wij mensen omgaan met de natuur. Mijn diergesprekken zijn ook voor mij een onderdeel om er achter te komen hoe dieren reageren op de afbraak die overal plaatsvindt. Het grappige daarbij is dat de dieren die zorgen van mij veelal niet delen. Zij zijn veel meer van accepteren wat er is en niet heel erg van zorgen van morgen. Zij leven extreem in het nu. Daar denken we vaak van dat dat mooi is, maar als we allemaal in het nu zouden leven, dan verandert er niets en juiste die verandering naar verbetering is noodzakelijk. Al helemaal in een wereld waarin openlijk klimaatbeleid als zinloze reactie op een hoax wordt afgedaan en natuurbeleid maar ten koste gaat van onze concurrentiekracht. Is dat een wereld waar ik in wil leven?
Aangedaan door alle ellende van natuurbranden en droogte die ons overkomen (de ark waar Piek op woont ligt zelfs behoorlijk scheef door de droogte), word ik uitgenodigd door een meerval om eens te praten.

M: Beste Meerval, waarom nam je contact met me op? En heb je een naam, zodat ik deze dialoog wat gemakkelijker kan schrijven, want twee keer M is niet erg duidelijk voor de lezers.
L: Noem me maar Loer als je behoefte hebt aan een naam, ik heb daar geen moeite mee. En ik wilde graag met je praten omdat ik mijn inzichten, die anders zijn dan de jouwe, wilde delen. Je kunt ook anders kijken naar alles wat er gebeurt.
De natuur is cyclisch, alles gebeurt in kringlopen. In deze grote kringloop loopt de temperatuur wereldwijd op, in een kleinere kringloop loopt de temperatuur ook op, deze twee versterken elkaar waardoor we nu extreme hitte kunnen krijgen. Voor de natuur betekenen alle kringlopen aanpassingen. De natuur staat nooit stil, er is continue beweging en beweging is aanpassen aan veranderingen. Sommige soorten trekken noordwaarts omdat het te warm wordt, dat geldt niet alleen voor dieren maar ook voor vegetatie, alleen hebben die er veel langer voor nodig. Sommige soorten kunnen zich onvoldoende snel aanpassen en raken achterop en kunnen uitsterven. Natuurbranden ruimen oude natuur op en daar komt nieuwe natuur voor terug, die beter past bij wat er nodig is.

Sommige soorten kunnen zich onvoldoende snel aanpassen en raken achterop en kunnen uitsterven. Natuurbranden ruimen oude natuur op en daar komt nieuwe natuur voor terug, die beter past bij wat er nodig is

Zo gaat het ook met droogte, dat verloopt ook in cycli. We hebben de langlopende cyclus van opwarming waar droogte ook deel van uitmaakt. Daarnaast hebben we de kortlopende cyclus van het warme weer, wat ook grotere droogte met zich meebrengt.
M: Je zegt dus eigenlijk we zitten in twee verschillende cycli, een langlopende cyclus van opwarming en een kortlopende weer cyclus. Die twee samen maken het momenteel extreem.
L: Daar heb je gelijk in. Dit gaat dus weer voorbij. En je weet ook wat er nu niet aan regen valt, komt geheel volgens de cyclus een ander moment. Dan krijgen we weer overstromingen op plekken waar we dat al wel verwachten en ook op plekken waar dat nooit verwacht werd.
M: En wat doet dat met jou?
L: Voor mij is droogte helemaal geen probleem. Wij overleven onderin het water, waar de modder is, dat is dus het laatste water dat er nog is. Het moet wel heel extreem worden willen wij er echt problemen mee krijgen. Het is voor ons eerder een voordeel die lage waterstand, ons voedsel komt naar ons toe. Bij wijze van spreken krijgen we ontbijt op bed. Daarnaast is een deel van ons als Afrikaanse Meerval handig uitgerust, als het moet kunnen zij over land naar een ander water verhuizen.
M: Dan ga je toch dood als je over land reist?
L: Nee, zij kunnen in het water en ook beperkt op land overleven.
M: Welke lering moet ik nu uit jouw verhaal trekken?
L: Heb je die nog niet meegekregen? Maak je niet druk. Alles is continue in beweging. De huidige tijd van ontkennen van klimaatverandering gaat weer voorbij. Of je er nu in gelooft of niet, het verandert toch, daar verander jij niets aan.

De huidige tijd van ontkennen van klimaatverandering gaat weer voorbij. Of je er nu in gelooft of niet, het verandert toch, daar verander jij niets aan

M: Dat ben ik toch niet me je eens. Als niemand zich er druk over zou maken, dan komt het bewustzijn dat wij mensen onze Aarde aan het verwoesten zijn, bij niemand binnen en gaat iedereen gewoon zijn gangetje, terwijl we de maatschappij juist moeten veranderen.
L: Daar heb je gelijk in, maar die verandering komt er toch wel, met of zonder jou.
M: Wil je zeggen dat mijn tientallen jaren inspanning om mensen bewust te maken van wat we de natuur aandoen, zinloos is geweest?
L: Dat wil ik zeker niet zeggen. Het is belangrijk dat er mensen zijn zoals jij, verandering van bewustzijn over wat er gebeurt is hard nodig en mede door jouw inspanningen en vele, vele anderen, komt die verandering er eerder aan dan je zelf verwacht. Dus in dat opzicht doe je zeer zinnig werk. Je helpt het versnellen dat het beter gaat worden. Maar de cyclus gaat wel gewoon zijn gang. Je moet dat beschouwen als een grote tanker op zee, die ergens heen vaart en die jullie met jullie inspanningen telkens een klein zetje geven om van richting te veranderen, uiteindelijk kan daardoor die tanker 180 graden draaien en heb je de tegenbeweging bereikt. Je bent dus een versneller en de ontkenners zijn vertragers. Uiteindelijk komt de verandering, vroeg of laat.
M: Dat is dan tenminste troostrijk. Dank je wel voor dit gesprek. Wilde jij er nog wat aan toevoegen?
L: Ik weet dat je niet echt iets met vissen op hebt, maar ik vond het leuk om dit te doen.

Daar zit ik dan, een beetje terecht gewezen over hoe ik in het leven sta en me druk maak. Maar ook met een onwaarschijnlijk verhaal van een Meerval die ook op land kan overleven. Ik kan het me niet voorstellen en dat ga ik dus opzoeken.

260805