M: Hyronimus, je liet je laatst weer nadrukkelijk zien, wil je me wat vertellen?
H: Nou het is al weer lang geleden en het leek me passend om weer eens te praten.
M: Mee eens. Waarom zie ik je alleen als ik de bossen in ga en zie ik je nooit nabij mijn huis in de buurt?
H: Dat is simpel, jij woont midden in het dorp, daar heb ik helemaal niets te zoeken. Mijn domein zijn de bossen en velden, geen steden. Dus als je me wilt zien, kom hierheen.
M: Dat ben ik van plan, maar de tegenstand is groot.
H: Daar wilde ik het wel even met je over hebben. Je weet dat als dingen niet soepel lopen, er iets niet goed zit. Dan loopt je niet in de pas met het Universum. En wat schort er bij jou aan? Je wilt teveel sturen en alles regelen, maar zo krijgt het Universum niet de kans je te helpen. Laat het los, laat het over, het komt wel goed als je los kunt laten.

Je weet dat als dingen niet soepel lopen, er iets niet goed zit. Dan loopt je niet in de pas met het Universum

M: Maar wat is goed?
H: De juiste oplossing voor je wensen en noden.
M: Maar welke oplossing?
H: Precies dat bedoel ik, je wilt weer het heft in handen nemen en bepalen welke oplossing het moet worden. Dat werkt zo niet.
M: Natuurlijk iedereen kent de les ‘ga met de flow’, maar als je iets graag wilt zul je je daarvoor moeten inspannen. Mijn grootmoeder, die in haar eentje vier zoons heeft opgevoed en dat deed door onder andere Staatsloten te verkopen, had een wijze uitspraak: ‘Je moet het geluk een kans geven’. Als je geen loten koopt, kun je ook niet winnen. En ik beschouw mijn inspanningen als loten kopen, je moet er wel wat voor doen.
H: Daar heb je volkomen gelijk in, maar je hebt nu wel genoeg loten gekocht, laat het even gebeuren. Wacht nu maar op de trekking.
M: Gemakkelijker gezegd dan gedaan.
H: Richt je even op een andere hobby.

Ik moest even met Kaila naar de dierenarts, altijd feest voor haar. Ze had een extra stempel in haar paspoort nodig. Ben inmiddels weer terug en we pakken het gesprek weer op.

H: Zo Eddy, je hebt je mind kunnen verzetten, wat word je nieuwe hobby om even de andere dingen los te laten?
M: Je bent er weer snel bij. Ik vind het moeilijk om nu ineens niets meer te doen en gewoon passief zitten afwachten. Dit project heeft het nodig dat er iemand aan trekt anders wordt het nooit wat.
H: Dat is precies wat ik bedoel, je kunt niet loslaten. En dat moet je doen om het project in zijn eigen flow te laten komen. Die kun jij nu niet forceren.
M: OK, ik ga vrijdag voor een weekje met vakantie met Kaila en mijn kinderen en kleinkinderen. In die periode zal ik geen acties ondernemen.
H: Dat is niet genoeg, je blijft er wel aan denken en daarmee blokkeer je alles. Je moet nu echt even helemaal alles loslaten, zelfs niet (te veel) over denken. Er moet zich iets in het Universum manifesteren en dat blokkeer jij door maar door te blijven gaan en nog weer een keer ergens anders te gaan trekken. Was allemaal zinvol, je hebt er ook veel door bereikt, maar nu moet je loslaten, echt loslaten.

Er moet zich iets in het Universum manifesteren en dat blokkeer jij door maar door te blijven gaan

M: Ik heb je goed gehoord en ik begrijp het, maar het is oh zo moeilijk. Ik ga mijn best doen.
H: Dat is niet voldoende, je moet het gewoon doen.
M: Jeetje wat ben jij toch altijd streng voor mij. Maar dank je wel voor dit gesprek.
H: Heb je jezelf nu echt voorgenomen om los te laten?
M: Ja.
H: Dan wens ik je een fijne week weg. Succes.

En zo ken ik Hyronimus, altijd het laatste woord, een geweldige leermeester, maar zo streng.