Dieren en het overlijden van hun mens (deel 1: de katten)
In mijn fanatieke jaren heb ik geregeld uitvaartondernemers benaderd omdat ik van de dieren begreep dat zij vaak vergeten worden als een mens is overleden. Tot mijn ergernis kreeg ik geen gehoor bij de uitvaartondernemers. Toen ik er eentje hoorde spreken bij een ondernemersbijeenkomst was ik de eerste die hem benaderde in de pauze. Ik zóu hem wel es even! Laat deze man nou juist heel dier-minded zijn. Hij was het volkomen met me eens.
Afgelopen zondag mocht ik op het uitvaartfestival dat hij organiseerde vertellen over dieren en de dood. 20 minuutjes, want het was een doorlopend programma. Ik brak mijn hoofd over wat ik in 20 minuten zou kunnen vertellen. Tot ik zo slim was om het aan de dieren over te laten. Wat wilden zij dat ik zou vertellen? Tot mijn verrassing kwamen de katten eerst naar voren. Het leek wel of ze me aan het dicteren waren.
“Wij zijn vaak goed in stervensbegeleiding.”
“Wij weten wat mensen nodig hebben en geven zonder bombarie.”
“Wij zijn stille, krachtige aanwezigen.”
“Mensen zien vaak niet wat wij doen, maar wij houden vol.”
Als katten worden weggestuurd: “Wij komen terug bij de zieke of stervende mens of we zenden van afstand als ons fysieke aanwezig zijn ongewenst is door omstanders.”
“Wij hebben een genezende werking. Ook bij overlijden.”
(Opmerking van mij: Niet alle katten zijn zo. Sommige katten hebben genoeg aan zichzelf.)
“Wij hebben een heel fijn etherveld, een fijnmazig net. We kunnen elkaar (de mens en de kat) laten maar als het erop aankomt trekt het net zich strakker en zijn we er.”
“Ons niet zien is een gemiste kans.”
“Eigenlijk moet elk hospice een kat hebben. Wij geven zachtheid.”
“Als er geen echte kat aanwezig mag zijn, zorg dan voor een afbeelding.” (foto of beeld)
Als een mens is overleden:
“Ons werk is gedaan. Geef ons dan hersteltijd.” (De hersteltijd is het zich terugtrekken van katten.)
“Laat ons daarin. Ga ons niet sturen.”
Een waakster die bij de korte lezing was vertelde dat ze meemaakte dat een kat de mensen kwam waarschuwen dat het tijd was dat ze rond het bed konden komen. Haar taak zat erop.
Ik communiceerde met de katten wat er gebeurt met de kat als de mens overleden is?
“Soms wordt een zorgvuldige keus gemaakt waar wij naar toe gaan. Soms wordt er met harde hand besloten.”
“Mensen moeten vooraf regelen wat er met de dieren gebeuren gaat. Dat voorkomt dat de nabestaanden ongevoelige beslissingen nemen.”
“Ook dat is reëel: van tevoren nadenken over ons.”
“Natuurlijk kunnen wij rouwen om een goede periode die geweest is. Geef ons daarin tijd.”
“Soms komen we weer tot leven als een periode beperkt of zwaar was.” (katten die veel binnen zaten, weinig beleefden, kunnen gaan genieten van bijvoorbeeld het buitenleven)
“Onderschat onze veerkracht niet.”
“Geef het tijd, tijd, tijd. Zorgen voor gaat in je lijf zitten. Het moet er rustig weer uit vloeien.”
Een man gaf als voorbeeld dat hij de kat van zijn overleden schoonmoeder bedankt had voor zijn taak. En hij vertelde het dier dat het nu vrij was om verder te leven op een andere plaats.
Een rondje internet laat zien dat er katten zijn die uit zichzelf in of bij ziekenhuizen zitten om mensen troost te bieden. Boris, Wodka en Ates kregen een standbeeld na hun dood. Ook is het steeds meer toegestaan dat huisdieren bij hun mensen in het ziekenhuis op bezoek mogen komen. Het is inmiddels bewezen dat het de zieke mens goed doet.

